De staat Alaska stond al langer op ons verlanglijstje. De grote leegte, de ruwe en overweldigende natuur, wildlife, de haast mythische uitstraling. Het moest er een keer van komen. Zeker ook omdat een bezoek aan Alaska voor ons de mijlpaal zou inhouden dat we alle 50 Amerikaanse staten bezocht zouden hebben. In juni 2025 was het dan ook tijd om naar het hoge noorden te vertrekken.
12 juni. Vanuit Schiphol of Brussel waren alleen tijdrovende overstapverbindingen beschikbaar. Dus boekten we een vlucht van Condor vanuit Frankfurt naar Anchorage. De drie uur durende autorit naar de Duitse luchthaven namen we voor lief.
Na aankomst in Anchorage het gedenkwaardige moment van onze 50e staat vastgelegd en vervolgens bij Avis de auto opgehaald en een eerste stop gemaakt bij Walmart. Reisbenodigdheden en proviand inslaan. Verder naar het Ramada Hotel aan de noordkant van het centrum. Hotels zijn in Alaska aan de prijzige kant. Dat komt o.a. door het korte seizoen en het geringere aanbod in deze dun bevolkte staat.
13 juni. Vroeg vertrek naar het Alaska Wildlife Conservation Center aan de zuidkant van Turnagain Arm, nabij Portage. Indrukwekkende route ernaartoe met de bergen aan de overkant van de zeearm. Dit centrum herbergt dieren uit de Alaska wildernis die gewond zijn geraakt of anderszins niet in het wild kunnen overleven. Hier hebben we grizzlyberen, zwarte beren, bizons, elanden, een muskusos en diverse soorten reeën gezien. Dieren worden als ze zijn opgeknapt vaak weer terug in de natuur geplaatst. Na dit bezoek weer terug naar Anchorage waar we de middag diverse delen van de stad gezien hebben.
14 juni. Vertrek uit ons hotel na twee nachten. Via dezelfde route als gisteren naar het zuiden. Bij Portage linksaf naar de Anderson Memorail Tunnel. Deze tunnel is de enige landverbinding met het stadje Whittier, dat door bergen omsloten aan een baai ligt die diep genoeg is om grote cruiseschepen te kunnen ontvangen. De tunnel is eenrichtingsverkeer. Je kunt dus pech hebben dat je wat langer moet wachten als de andere rijrichting aan de beurt is. De tunnel is vier kilometer lang, bestaat uit één tunnelbuis en wordt ook gebruikt door de treinen van Alaska Railroad. Kort bezoek aan het vriendelijke havenstadje en vervolgens onze weg vervolgen naar de Exit Glacier, onderdeel van Kenai Fjord National Park. Dit ligt vlak bij Seward, eveneens een leuk havenstadje waar we in de haven konden bekijken hoe vers aangekomen vis handmatig verwerkt werd. Overnachting in het Best Western Motel in Soldotna.
15 juni. Bezoek aan Kenai, een dorp waar uit een ver verleden nog Russische invloeden in de bebouwing te vinden zijn. O.a. een Russisch Orthodoxe kerk. Verder naar havenstadje Homer. Het hele havengedeelte ligt hier op een landtong (de Homer Spit) in de Kachemak Bay. Wij hadden een excursie geboekt, Bear Viewing in Lake Clark National Park op Katmai. Halverwege de middag melden in de haven waar we met een groep van 8 personen en 2 begeleiders vertrokken. Met een snelle boot duurde het toch nog bijna twee uur om bij ruwe zee via de brede baai Cook Inlet aan de overkant te komen. Aanlanden in Chinitna Bay. Hier geen bebouwing, geen wegen, alleen een kiezelstrand, de met gras begroeide kustvlakte en de enorme bergen op de achtergrond. Onder leiding van de excursieleider trokken we het landschap in. Wij werden niet teleurgesteld, tijdens deze excursie hebben we maar liefst 21 grizzlyberen in het wild gezien, waaronder een moeder met twee jongen. Laat op de avond terug in Homer, maar half juni nog volledig in daglicht uiteraard. Bij het wegrijden zat een Bald Eagle, jet Amerikaanse wapendier, rustig naast de weg op een meerpaal. En halverwege stond nog een eland midden op de weg.
16 juni. Vertrek uit Soldotna voor een lange rit naar het noorden. Via Anchorage en Wasilla naar Talkeetna. Hier de beroemde foodtruck met het fameuze Talkeetna Spinach Bread bezocht. Waarlijk een lekkernij. Vanuit Talkeetna hadden we ook voor het eerst uitzicht op Denali, de hoogste berg van Noord-Amerika. We vervolgen onze weg naar het noorden en bereiken Denali National Park. Met een eerste bezoek aan het visitor center sluiten we de dag af en gaan naar het Denali Park Hotel.
17 juni. Bezoek aan Denali National Park. Het grootse deel van dit onmetelijke park is niet toegankelijk met de eigen auto. Dus hebben we vooraf al een bustocht geboekt via de National Park Service. Met en typische Amerikaanse schoolbus (maar in dit geval groen van kleur) rijden we diep het onherbergzame park in en zien Mount Denali weer in volle glorie. Na terugkeer bij het centrum een bezoek gebracht aan de kennel van de Alaska Husky’s. In de winter is de hondenslee de enige mogelijkheid voor de rangers om zich in het park te verplaatsen. De volwassen honden hebben in deze tijd ‘zomervakantie’. De pas geboren puppy’s mogen komende winter naast de slee rennen om alvast te wennen. Maar de winter daarna moeten ze echt aan het werk. Echt mooi om te zien. Na afloop nog een uurtje of twee rijden naar Fairbanks, de tweede stad van Alaska. Hier overnachten we drie nachten in de Candlewood Suites.
18 juni. Bezoek aan Fairbanks. Vandaag beginnen we ons bezoek aan de stad Fairbanks met het Museum of the North. Hier wordt een overzicht gegeven van de ontwikkeling van Alaska met aandacht voor de oorspronkelijke bewoners, de tijd dat Alaska nog Russisch was en de overgang naar de moderne tijd met uiteraard royaal aandacht voor de oliewinning. Daarna het centrum bezocht. De middag afgesloten met een bezoek aan de Alaska Oil Pipeline met een kleine tentoonstelling in de open lucht bij de pijpleiding ten noorden van de stad. De avond was bestemd voor een bezoek aan Pioneer Park met uiteraard de Salmon Bake, een smakelijke moot zalm van de barbecue.
19 juni. Vanuit Fairbanks een flink stuk naar het noorden gereden. Een item dat nog op mijn bucket list stond was een rit over de Dalton Highway, de onverharde weg die helemaal naar de olievelden aan de Noordelijke IJszee leidt. Van de autoverhuurder mochten we eigenlijk niet op onverharde wegen rijden, maar soms moet je dat soort regels wat ruimer interpreteren. We hebben de weg gereden tot voorbij de brug over de Yukon, die rivier is op dit punt zeer breed. Praatje gemaakt met de park ranger die in deze wildernis niet veel bezoekers mag verwelkomen. Terug naar Fairbanks via dezelfde (en enige) route.
20 juni. Vertrek uit Fairbanks voor een rit naar het zuiden. Eerste stop onderweg was stadje North Pole, waar het hele jaar door een kerstsfeer heerst. Het hele stadje is aangekleed in kerstsfeer en hier ligt dan ook het postkantoor waar de honderdduizenden brieven van Amerikaanse kindertjes terecht komen als ze hun verlanglijstje adresseren aan Santa Claus, Nort Pole. Verder gereden via de indrukwekkende Alaska Range. Hoge bergen, heerlijk rustig, totale eenzaamheid. Echt een route om vaak te stoppen om helemaal tot rust te komen. Aangekomen in Gakona eerst even naar de herberg waar we één nacht gaan doorbrengen. Daarna verder naar de kleine airport van Gakona voor een verassing waar vrouw en zoon tot dat moment niets van wisten. Een privé rondvlucht van 90 minuten met een vierpersoons vliegtuigje (Cesna) boven Wrangell-St. Elias National Park. Geweldig uitzicht boven de bergen, de ijsvlakte, de rivieren en de gletsjers. Echt een belevenis.
21 juni. De langste dag of de kortste nacht. Dat betekent zo ver noordelijk dat het helemaal niet donker wordt. Heel aparte ervaring. Na een afsluitend bezoek aan Gakona en een rondrit door de Copper River Valley doorgereden naar de stad Valdez aan de zuidkust van Alaska, om precies te zijn aan de Prince William Sound. In de omgeving nog watervallen bezocht en een zalm veredelingsbedrijf. Overal net als elders in Alaska stuiten we op bordjes die waarschuwen voor beren. “You are in bear country”.
22 juni. Een acht uur durende boottocht over de Prince William Sound gemaakt met als bestemming de Columbia Glacier. Echt indrukwekkend deze enorme gletsjer van dichtbij te zien. Onderweg genoten van het vele natuurschoon en de dieren. We zagen onder andere de bald eagle, zeeotters, zeehonden en in de verte een walvis die heel kort zijn rug boven water uit stak.
23 juni. Vanuit Valdez terug naar Anchorage gereden. Via de Thompson Pass met eind juni nog steeds een behoorlijke sneeuwlaag. Verder onderweg nog de Matanuska Glacier bezocht alvorens via Palmer en Eagle River de stad Anchorage binnen te rijden. Laatste overnachting in de stad.
24 juni. Nog tijd voor een kort bezoekprogramma aan de stad en directe omgeving. Halverwege de middag naar de luchthaven voor onze terugvlucht naar Frankfurt, waar we in de ochtend van 25 juni arriveerden.
